ประวัติโรงเรียนบ้านโคกคำไหล

โรงเรียนบ้านโคกคำไหล ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ.2508 โดยนายวิรูฬ กากแก้ว ศึกษาธิการอำเภอบ้านดุง เป็นประธานพิธีเปิด ก่อนตั้งโรงเรียนได้เดินทางไปเรียนร่วมกับบ้านไผ่ล้อม และบ้านอ้อมกอ ที่ตรงทางสามแยกจะเลี้ยวเข้ามาบ้านโคกคำไหล เป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร ซึ่งลำบากมาก ชาวบ้านจึงได้พร้อมใจกันสละที่ดินของตนเองจำนวน 10 ไร่ รวมกับที่สาธารณะอีก 10 ไร่ เป็นที่ตั้งของโรงเรียน ต่อมาคณะกรรมการหมู่บ้านได้มีมติย้ายวัดซึ่งมีที่ดินติดต่อกับโรงเรียนอีก 6 ไร่ รวมเป็นที่ดิน 26 ไร่
ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถม และประถมศึกษา มีครูทั้งหมด 5 คน ชาย 4 คน หญิง 1 คน นักการภารโรง 1 คน มีนักเรียนทั้งหมด 65 คน มีอาคารเรียน 2 หลัง อาคารเอนกประสงค์ 1 หลัง อาคารโรงอาหาร 1 หลัง ส้วม 2 หลัง
เริ่มแรกโรงเรียนบ้านโคกคำไหลเปิดทำการสอนมีตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ต่อมา พ.ศ. 2521 กระทรวงศึกษาธิการได้มีการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรการสอน โดยปรับโครงสร้างระดับชั้นเรียนทำการสอนจากระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

คำขวัญประจำโรงเรียน

งานหลักเด่น

เน้นสามัคคี   มีวินัย ใฝ่ใจในความก้าวหน้า

ข้อมูลข้าราชการครูและบุคลากรโรงเรียนบ้านโคกคำไหล

1. นายวุฒิพร                ประทุมพงษ์          ตำแหน่ง    ผู้อำนวยการโรงเรียน

2. นางกฤษณา             มีวิชา                   ตำแหน่ง    ครู                            

3. นายวิจิตร                 แปลกสินธุ์          ตำแหน่ง    ครู                            

4. นางจูรี่                     ขำดี                     ตำแหน่ง    ครู                            

5. นางสาวจันทร์เพ็ญ  ทองคำ                ตำแหน่ง    ครูผู้ช่วย                   

6. นายพรชัย                ปัญญาทิพย์         ตำแหน่ง    ช่างไม้ 3                  

ผลงานดีเด่น ประจำปีการศึกษา 2553

ด้านวิชาการ

             ผลการแข่งขันทักษะวิชาการกลุ่มโรงเรียนบ้านดุง 4 ปีการศึกษา 1/2553 มีดังนี้

             รางวัลชนะเลิศ ช่วงชั้น 2 ได้แก่  เล่าเรื่องตลก ,Spelling Bee และเดาะตะกร้อหญิง

 รางวัลรองชนะอันดับ 1 ได้แก่ ประติมากรรมลอยตัว ภาพประติด นักอ่านรุ่นเยาว์ และเดาะตะกร้อชาย

 รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ได้แก่ เดาะฟุตบอลชาย และเดาะฟุตบอลหญิง

ด้านกีฬา
          ระดับกลุ่มโรงเรียนบ้านดุง 4 ได้รับรางวัลชนะเลิศ ดังนี้
               1. ตะกร้อประถมหญิง

               2. เปตองประถมชาย

วีดีโอตัวอย่าง

ข้อมูลส่วนตัว

ชื่อ นางจูรี่  นามสกุล ขำดี
เกิดวัน ศุกร์ ที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514

ประวัติการศึกษา

จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนพิณพลราษฎร์ตั้งตรงจิตร 12 อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนวังทองพิทยาคม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก
จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากสถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม พิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

ประวัติการรับราชการ

ปี พ.ศ. 2538 ดำรงตำแหน่ง อาจารย์ 1 ระดับ 3 โรงเรียนลานกระบือวิทยา อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร
ปี พ.ศ. 2549 ดำรงตำแหน่ง ครู วิทยฐานะ ครูชำนาญการ โรงเรียนนาไหมพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก ตำบลนาไหม อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี
ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง ครู วิทยฐานะ ครูชำนาญการพิเศษ โรงเรียนบ้านโคกคำไหล  ตำบลอ้อมกอ  อำเภอบ้านดุง  จังหวัดอุดรธานี

ลวดลายธรรมชาติในมุมมองของคณิตศาสตร์

                          

ลวดลายธรรมชาติ ในมุมมองของคณิตศาสตร์

             ถ้าเราสังเกตดีๆจะพบว่ารอบตัวเราล้วนรายล้อมไปด้วยผลงานศิลปะที่ธรรมชาติรังสรรค์ทั้งลักษณะ รูปร่าง สีสัน รวมไปถึงกลิ่นที่รัญจวนใจ แต่คนส่วนมากถึงเล็งเห็นถึงความสวยงามเหล่านี้มักจะเป็นศิลปิน นักธรรมชาติวิทยา นักชีววิทยา ที่หยิบยกความงามเหล่านั้นมาศึกษาในมุมมองของตัวเอง  ไครจะคิดว่านักคณิตศาสตร์ก็สามารถมองความงามเหล่านั้นในมุมมองของคณิตศาสตร์ได้เช่นกัน โดยการหยิบจับเอารูปทรง ลวดลายของธรรมชาติรอบๆตัวมาวิเคราะห์ เช่น ขนนก (Feather) เป็นโครงสร้างที่ปกคลุมตัวนก มีลักษณะรูปร่างและสีหลายแบบ ทำหน้าที่เป็นฉนวนกันความร้อนและความเย็นโดยการขยับขนให้ตั้งขึ้นหรือหุบแนบชิดลำตัว ป้องกันผิวหนังจากการขีดข่วนจากของมีคม ใช้ป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลต ช่วยทำหน้าที่บินและลอยตัวอยู่กลางอากาศ นกบางชนิดใช้ขนนกกันน้ำขณะดำหรือว่ายน้ำเนื่องจากมีน้ำมันเคลือบไว้ที่ผิว ลวดลายและสีสันที่สดใสมีไว้ใช้ดึงดูดเพศตรงข้ามในช่วงเวลาสืบพันธุ์ จากสีสันที่งดงามแห่งธรรมชาติทำให้เป็นที่ต้องตาของมนุษย์ ก่อให้เกิดความความพิศวง และความหลงใหลลวดลายของขนนก
             จากความพิศวง และความหลงใหลนี้เองทำให้นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มสนใจศึกษาในรายละเอียด ทั้งด้านการพัฒนา รูปร่าง แม้กระทั่งรูปแบบของลวดลาย ขนนก บางกลุ่มนำข้อมูลต่างๆ ที่ได้นำมาแสดงด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งการสร้างขนนกด้วยคอมพิวเตอร์มีหลายแบบ เช่น การกำหนดรูปร่าง การกำหนดสีและลวดลาย ซึ่งคล้ายกับการวาดรูปด้วยดินสอสีลงบนกระดาษ

             ปี ค.ศ. 1968 ซึ่งยังไม่มีระบบคอมพิวเตอร์ มีนักพฤกษศาสตร์ที่ชื่อว่า Lindenmayer ศึกษาการเจริญเติบโตของต้นไม้ จึงพยายามสร้างสัญลักษณ์ต่างๆ ขึ้นมา สัญลักษณ์เหล่านี้จะเป็นส่วนประกอบต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก ลำต้น กิ่ง ก้าน ตา ใบ ดอกไม้ วิธีกำหนดสัญลักษณ์เหล่านี้ เรียกว่า ระบบลินเดนเมเยอร์ (Lindenmayer System) หรือที่เรียกย่อๆว่า L-System เริ่มแรก L-System ทดลองใช้กับยีสต์ เชื่อรา และ สาหร่ายเซลล์เดียว ก่อน แล้วค่อยๆ สร้างเป็นต้นไม้ที่มีรูปร่างง่ายๆ จนถึงต้นไม้ที่มีรูปร่างซับซ้อนมาก L-System เริ่มมีนำมาใช้สร้างสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เช่น เปลือกหอย ปะการัง และขนนก หรือแม้กระทั่ง เกล็ดหิมะ แร่ธาตุ หรืออัญมณี

                  

             ตัวอย่างของระบบลินเดนเมเยอร์ Lindenmayer System

             ทางด้านนักคณิตศาสตร์มีกลุ่มที่สนใจรูปร่างและเส้นโค้ง แล้วสร้างลวดลายที่สวยงามต่างๆ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ในสมัยนั้นยังไม่มีใครรวบรวมเป็นองค์ความรู้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1975 มีรวบรวมข้อมูลเป็นทฤษฎี เรียกว่า Fractal ซึ่งระบบในการสร้าง Fractal จะเรียกว่า ระบบฟังก์ชันการทำซ้ำ (Iteration Function System) สร้างลวดลายต่างๆ นอกจากนี้ นำมาสร้างวัตถุที่พบในธรรมชาติ เช่น เกล็ดหิมะ ผลึกอัญมณี หรือแม้กระทั่งลวดลายที่คล้ายใบเฟิร์นเป็นต้น

          

             ตัวอย่างของ Fractal (Iteration Function System) 
             หลังจากที่มีระบบคอมพิวเตอร์ใช้จนถึงทุกวันนี้ มีการพัฒนาระบบกราฟิกเพื่อแสดงรูปภาพที่สวยงามต่างๆ นักคอมพิวเตอร์กราฟิกพยายามหาวิธีสร้างภาพที่สวยงามหรือภาพที่เสมือนจริง จึงได้นำ L-System และ Fractal มาสร้างเป็นลวดลายหรือภาพเคลื่อนไหว
             ในด้านนักชีววิทยาศึกษาโครงสร้างของธรรมชาติเพื่อจะพยายามสร้างลวดลายหรือภาพให้เหมือนวัตถุจริง ส่วนนักคณิตศาสตร์พยายามคิดค้นหากฎหรือคุณสมบัติทางเรขาคณิตต่างๆ เพื่อสร้างลวดลายขึ้นมาเท่านั้น ส่วนเรื่องความเสมือนจริงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

               

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและแหล่งข้อมูลทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา